شناسایی عوامل مؤثر بر آسیب‌های طلاق والدین در پسران تحت حضانت مادر

نویسندگان

چکیده

زمینه و هدف: افزایش طلاق در نیم‌قرن اخیر یک ‌روند جهانی است که جامعۀ ایران نیز از آن مصون نمانده است. تغییر در ساختار خانواده با ایجاد فشار و استرس برای تمامی اعضای خانواده همراه است، اما کودکان و نوجوانان را بیشتر تحت تأثیر قرار می‎دهد. پژوهش حاضر با هدف شناسایی عوامل مؤثر برآسیب‌های طلاق والدین در پسران تحت حضانت مادر انجام شد.
روش: روش این پژوهش کیفی با رویکرد پدیدارشناسی است. جامعۀ آماری پژوهش شامل پسران نوجوان خانواده‌های طلاقِ تحت حضانت مادر ساکن شهرستان‌های استان تهران هستند که با توجه به‌قاعدۀ اشباع نظری، حجم نمونه 13 نفر تعیین شد. برای گردآوری داده‌ها از مصاحبۀ نیمه ساختار یافته و برای تحلیل یافته‌ها از روش تقلیل‌گرایی و تفسیری مارشال و راسمن استفاده شد.
یافته‌ها و نتایج: پژوهش نشان داد که بیشتر نوجوانان تأثیرات طلاق والدین و فرآیندهای وابسته به آن را به‌صورت ترکیبی ادراک می‎کنند. خشونت بین والدین قبل از طلاق و وخیم‌تر شدن شرایط اقتصادی، کیفیت ارتباط با والدین و تغییر در ارتباط با شبکه‌های اجتماعی گسترده‌تر پس از طلاق و نیز ادراک پسران از نوع پاسخ‌دهی والدین در مورد طلاق با تأثیرات ادراک ‌شدۀ طلاق والدین در ارتباط است. نتایج حاکی است چنانچه نوجوانان درگیر خشونت والدین باشند، حمایت محدودی از شبکه‌های اجتماعی دریافت کنند و ارتباط بین نوجوانان و والدین بعد از طلاق مطلوب نباشد، تأثیرات منفی طلاق گسترده‌تر خواهد بود.

کلیدواژه‌ها