بررسی اثربخشی ایفای نقش با اجرای سناریوی ارتقاء مهارت‌های ارتباطی در کنترل خشم پلیس زن

نوع مقاله : پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار گروه روانشناسی دانشگاه علوم انتظامی امین

2 کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران

3 دانشیار گروه مدیریت منابع انسانی دانشگاه علوم انتظامی امین

چکیده

این پژوهش با هدف «بررسی اثربخشی ایفای نقش با اجرای سناریوی ارتقاء مهارت‌های ارتباطی در کنترل خشم پلیس» انجام گرفته است. روش پژوهش نیمه آزمایشی 60 نفر از دانشجویان دانشگاه علوم انتظامی امین به روش نمونه‌گیری در دسترس بود که در دو گروه آزمایشی (30) و کنترل (30) نفر تقسیم شدند برای گروه آزمایشی 8 جلسه 90 دقیقه‌ای آموزش مهارت‌های ارتباطی به مدت 8 هفته برگزار شد و گروه گواه در این مدت هیچ‌گونه مداخله روانشناسی دریافت نکردند شرکت‌کننده‌ها توسط مقیاس کوئین دام (2004) و مقیاس مهارت کنترل خشم اسپیلبرگر (1996) سنجیده شدند، نتایج تجزیه و تحلیل کوواریانس نشان داد که تفاوت معناداری بین دو گروه آزمایش در مهارت‌های ارتباطی و کنترل خشم در مرحله پس‌آزمون وجود دارد نتایج نشان داد که آموزش مهارت‌های ارتباطی؛ توانایی دریافت و ارسال پیام، کنترل عاطفی، مهارت گوش دادن، بینش نسبت به فرآیند ارتباط، ارتباط توأم با قاطعیت و همچنین با شاخص کلی بیان خشم تأثیر مثبت دارد (05/0P<). بر اساس شواهد پژوهش می‌توان از این برنامه آموزشی به منظور ارتقاء مهارت‌های ارتباطی و کنترل خشم پلیس در تعامل با مردم استفاده کرد



این پژوهش با هدف «بررسی اثربخشی ایفای نقش با اجرای سناریوی ارتقاء مهارت‌های ارتباطی در کنترل خشم پلیس» انجام گرفته است. روش پژوهش نیمه آزمایشی 60 نفر از دانشجویان دانشگاه علوم انتظامی امین به روش نمونه‌گیری در دسترس بود که در دو گروه آزمایشی (30) و کنترل (30) نفر تقسیم شدند برای گروه آزمایشی 8 جلسه 90 دقیقه‌ای آموزش مهارت‌های ارتباطی به مدت 8 هفته برگزار شد و گروه گواه است

کلیدواژه‌ها

موضوعات


  1. اشرفی، مهناز؛ منجزی، فرزانه(1392). اثربخشی آموزش مهارت‌های ارتباطی بر میزان پرخاشگری دانش‌آموزان دختر دوره متوسطه. پژوهش‌های علوم شناختی و رفتاری. 3(1)، 81-98. قابل بازیابی از: https://cbs.ui.ac.ir/article_ 17306.html
  2. ثقتی، طوبی ( 1388 ). اثربخشی آموزش گروهی مبتنی برتحلیل ارتباط محاوره ای برکاهش رفتارهای پرخاشگرانه دانش‎آموزان دخترشهر رشت پایان نامه کارشناسی ارشد مشاوره، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات خوزستان، اهواز
  3. حسین چاری، مسعود و فداکار، محمد مهدی.(۱۳۸۴). بررسی تأثیر دانشگاه بر مهارت‌های ارتباطی بر اساس مقایسه دانش‎آموزان و دانشجویان. مجله دانشور رفتار. (15)، ۳۳-۲۱. قابل بازیابی از:  http://ensani.ir/fa/article/72226/-
  4. رحمت‎زهی، خدانظر؛ خزایی، عبدالحکیم؛ کرم‎زاده، فاطمه؛ کردی، زینب؛ کریمی، نسیمه؛ دامنی، صابره؛ ستوده، راحله(1396). اثربخشی آموزش برنامه مهارت‌های زندگی بر بهبود مهارت ارتباط و کنترل خشم دانش‎آموزان پیش فعال شهرستان خاش. نخستین همایش پژوهش در روانشناسی و علوم رفتاری ایران، تهران.
  5. رضایی میر قائد، ملیحه؛ موسوی‎نژاد، سید روح‌الله؛ مختاری، امیرحسین؛ رهروی، مهشید؛ سهرابی، فرامرز،(1395). اثربخشی آموزش گروهی مدیریت خشم بر بهبود مهارت‌های ارتباطی دختران بزهکار شهر تهران. مجله مطالعات ناتوانی. (6)، 270-274. قابل بازیابی از:

https://elmnet.ir/article/1616313-54163/

  1. شیولسون، ریچارد(1393). استدلال آماری در علوم رفتاری: توصیف آماری جلد (1) (علیرضا کیامنش، مترجم). تهران: انتشارات جهاد دانشگاهی( دانشگاه علامه طباطبایی).
  2. کرم‎زاده، فاطمه؛ کردی، زینب؛ کریمی، نسیمه؛ دامنی، صابره و ستوده، راحله(1396). اثربخشی آموزش برنامه مهارت‌های زندگی بر بهبود مهارت ارتباط و کنترل خشم دانش‎آموزان پیش فعال شهرستان خاش، همایش پژوهش در روانشناسی و علوم رفتاری، زاهدان
  3. کریمی، حمزه؛ همتی ثابت، اکبر؛ حقیقی، محمد؛ احمدپناه، محمد؛ محمد بیگی، حمید(1392). مقایسه اثربخشی آموزش گروهی مدیریت خشم و مهارت‌های ارتباطی بر میزان پرخاشگری معتادان به حشیش زندان شهر همدان. فصلنامه تحقیقات علوم رفتاری. 11(2)، 129-138. قابل بازیابی از:

https://rbs.mui.ac.ir/article-1-. 306-fa.html

  1. مارشال ریو، جان(1398). انگیزش و هیجان. (یحیی سید محمدی، مترجم). تهران: انتشارات ویرایش.
  2. نادری، فرح؛ غلامرضا پاشا، مکوندی، فرزانه(1386) تاثیر آموزش مهارت‎های اجتماعی بر سازگاری فردی ـ اجتماعی، پرخاشگری و ابراز وجود دانش‌آموزان دختر در معرض خطر مقطع متوسطه شهر اهواز، فصلنامه دانش و پژوهش در روانشناسی کاربردی. 9(33) ،37-62. قابل بازیابی از:

https://www.sid.ir/fa/journal/ViewPaper.aspx?id=111714

  1. هاشمیان، فاطمه؛ شفیع‌آبادی، عبدالله؛ سودانی، منصور(1387). اثربخشی آموزش مهارت‌های کنترل خشم بر سازگاری فردی- اجتماعی دانش‎آموزان دختر سال اول متوسطۀ شهرستان ماهشهر. دانش و پژوهش در روانشناسی. (36-35)، 1-14. قابل بازیابی از:

https://www.sid.ir/fa/journal/ViewPaper.aspx?id=111672

  1. یوسفی، فریده؛ خیر، محمد(۱۳۸۱). بررسی پایایی و روایی مقیاس سنجش مهارت‌های اجتماعی ماتسون و مقایسه عملکرد دختران و پسران دبیرستانی در این مقیاس. مجله علوم اجتماعی و انسانی دانشگاه شیراز. (36)، ۱۵۸-۱۴۷. قابل بازیابی از:

http://ensani.ir/fa/article/176762/

  1. Arends, T.(1998). Understanding Shyness. Available online by internet http://members.aol.com/cybernettr/shness.html.
  2. Braithwaite, D. O. & Schrodt, P.(Eds.).(2014). Engaging theories in interpersonal communication: Multiple perspectives. Sage Publications.
  3. Brewer, C.(1993). The second edition of the Oxford English Dictionary. The Review of English Studies, 44(175), 313-342.

https://www.jstor.org/stable/517278.

  1. Caro, C. A. (2011). Predicting state police officer performance in the field training officer program: What can we learn from the cadet’s performance in the training academy?. American Journal of Criminal Justice, 36(4), 357-370.

https://link.springer.com/article/10.1007/s12103-011-9122-6

  1. Deveci, T. (2019). Interpersonal communication predispositions for lifelong learning: The case of first year students. Journal of Education and Future, (15), 77-94.

https://dergipark.org.tr/en/pub/jef/article/358529.

  1. Deveci, T., & Nunn, R.(2018(. Intrapersonal communication as a lifelong learning skill in engineering education. Yükseköretim Dergisi, 8(1), 68–77. https://doi:10.2399/yod.17.009.
  2. Goleman, D. (1995). Emotional Intelligence (Bantam, New York).
  3. Govender, D. (1999). The stress experiences of community police personnel: a descriptive study (Doctoral dissertation).

http://uzspace.unizulu.ac.za/handle/10530/660

  1. Graeme, B. G., & Dimbleby, R.(2006). Between ourselvelves: An introduction to interpersonal communication. London: Hodder Education.
  2. Gresham, F. M., Van, M. B., & Cook, C. R. (2006). Social skills training for teaching replacement behaviors: Remediating acquisition deficits in at-risk students. Behavioral Disorders, 31(4), 363-377.

https://journals.sagepub.com/doi/abs/10.1177/019874290603100402

  1. Hargie, O.(2018). Skill in theory: Communication as skilled performance. In The handbook of communication skills(pp. 9-40). Routledge.
  2. Head, A.(2016). Staying smart: How today's graduates continue to learn once they complete college. Available at SSRN 2712329.

https://papers.ssrn.com/sol3/papers.cfm?abstract_id=2712329

  1. Kaul, A.(2015). Effective business communication. Delhi: PHI learning private limited.
  2. Knapp, M. L., Hall, J. A., & Horgan, T. G. (2013). Nonverbal communication in human interaction. Cengage Learning.
  3. Matson, J. L.(1990). Matson evaluation of social skills with youngsters: Manual. Worthington, OH: International Diagnostic System.
  4. Nangle, D. W., Erdley, C., Carpenter, E. M., & Newman, J. E. (2002). Social skills training as a treatment for aggressive children and adolescents: A developmental–clinical integration. Aggression and violent behavior, 7(2), 169-199.

https://www.sciencedirect.com/science/article/abs/pii/S1359178900000409.

  1. (2004) Communication Skills Test-Revised, Available online by Internet:

http://www.queendom.com/cgi-bin/tests/transfer.cg.

  1. Sarvaiya, M. (2013). Human communication. Lulu. com.
  2. Seema, P., & Ajithkumar, V. V. (2019, February). Effectiveness of Vipassana Meditation on Communication Skills of Employees. In SIMSARC 2018: Proceedings of the 9th Annual International Conference on 4C’s-Communication, Commerce, Connectivity, Culture, SIMSARC 2018, 17-19 December 2018, Pune, MH, India (p. 158). European Alliance for Innovation.Shiomi, K., Matsushima, R., & Kuhhlman, D., M.(2000). Shyness in self-disclosure mediated by social skill. Psychological Reports, 86, 333-338.
  3. Solomon, D., & Theiss, J.(2013). Listening. Interpersonal communication: Putting theory into practice, 206-235.

https://scholar.google.com/scholar?

  1. Spilberg, S. W., & Corey, D. M.(2014). Peace officer psychological screening manual. Sacramento, CA: California Commission on Peace Officer Standards and Training.
  2. Stern, S. B.(2019). Investigating the Feasibility of Advanced Law Enforcement Resilience Training(ALERT): An Innovative and Practical Intervention to Enhance Police Mindfulness and Resilience(Doctoral dissertation, City University of New York).
  3. Thompson, S., & Rapee, R. M. (2002). The effect of situational structure on the social performance of socially anxious and non-anxious participants. Journal of Behavior Therapy and Experimental Psychiatry, 33(2), 91-102.

https://www.sciencedirect.com/science/article/abs/pii/S0005791602000216.